دوستی ها، عکس بازیگران، فال روزانه، اخبار جنجالی، آموزش مسائل زناشویی

احساس تنهايي يا تنها بودن

 آرزو
 ۲۰ مرداد ۱۳۹۷
 1 views
 بدون دیدگاه

  • احساس تنهايي يا تنها بودن

    خبرگزاري آريا –
    روانشناسي,احساس تنهايي, تنها بودن
    ما اميدواريم كه تنهايي خودش از بين خواهد رفت وبنابراين هيچ كاري براي رفع آن انجام نمي‌دهيم و اجازه مي‌دهيم كه ما را در بربگيرد. شگفت آور اين كه در بعضي از موارد حتي ما به اين احساس خوشامد مي‌گوئيم و….
    تنهايي
    تنهايي نوعي احساس تهي بودن و خلاء دروني است. شما احساس انزوا كرده و از دنيا جدا مي‌شويد،‌ از كساني كه دلتان مي‌خواست با آنها رابطه داشته باشيد،‌مي‌بريد.
    انواع و درجات مختلفي از احساس تنهايي وجود دارد . شايد تنهايي را به صورت يك احساس مبهم از درست نبودن امور تجربه كنيد. اين حالت نوع خفيف احساس تهي بودن است. شايد هم تنهايي را به صورت محروميت و درد بسيار شديد تجربه نمائيد.
    يك نوع ازتنهايي به گم كردن يك شخص خاص، بدليل مرگ او يا دوري‌اش مربوط مي‌شود. نوع ديگر تنهايي ناشي از فقدان تماس با مردم است به اين دليل ممكن است واقعا بصورت فيزيكي به خاطر كار در شيفت شب يا اقامت در ساختماني كه مردم بندرت به آنجا رفت وآمد مي‌كنند، از ديگران جدا شده باشيد. شما حتي ممكن است از نظر عاطفي احساس تنهايي كنيد، در حالي كه در ميان مردم هستيد ولي در برقراري رابطه با آنها دچار مشكل باشيد.
    احساس تنهايي با تنها بودن صرف متفاوت است
    در اينجا ضروري است كه تأكيد شود احساس تنهايي مساوي با تنها بودن نيست . هر شخصي هميشه زماني را براي تنها بودن در نظر مي‌گيرد . تنها احساس تنها بودن و غمگين شدن به خاطر آن است والبته همه ما گاهي احساس تنهايي مي‌كنيم .فقط زماني كه در دام تنهايي‌گير مي‌افتيم، آن تبديل به يك مشكل واقعي مي‌شود.
    چطور ممكن است در احساس تنهايي مان نقش داشته باشيم
    تنهايي يك احساس انفعالي است . ابقا و تداوم آن ناشي از اجازه منفعلانه ما ازيك سو وانجام ندادن هيچ چيزي براي تغيير آن از سوي ديگر است. ما اميدواريم كه تنهايي خودش از بين خواهد رفت وبنابراين هيچ كاري براي رفع آن انجام نمي‌دهيم و اجازه مي‌دهيم كه ما را در بربگيرد. شگفت آور اين كه در بعضي از موارد حتي ما به اين احساس خوشامد مي‌گوئيم. پذيرفتن تنهايي و غرق شدن دراحساسات مرتبط با آن معمولا به احساس افسردگي و درماندگي منتهي مي شود، آن نيز به نوبه خود، به احساس انفعال بيشتر و افسردگي افزونتر منجر مي‌گردد.
    جان کاسيوپو، محقق دانشگاه شيکاگو و نويسنده پژوهش “اثرات بيولوژيکي تنهايي” نتايج تحقيقات خود را در نشست علمي روانشناسي اجتماعي، اعلام کرد.
    بر اساس نتايج اين تحقيقات، رابطه‌اي ميان تنهايي و بروز مشکلات قلبي و عروقي، بروز التهاب در بدن، مشکلات يادگيري و نقص حافظه وجود دارد. تنهايي داراي اثرات منفي متعددي است که در يافته‌هاي اين پژوهشگر به آنها اشاره شده است.
    تنهايي و مشکلات قلبي و عروقي
    اين پژوهشگر، در بررسي‌هاي خود دريافت، رابطه‌اي ميان تنهايي و سخت شدن شريان‌هاي خوني که منجر به افزايش فشار خون مي‌شود، وجود دارد.
    تنهايي باعث افزايش ترشح هورمون استرس کورتيزول و بالا رفتن فشار خون مي‌شود؛ به حدي که فرد در آستانه منطقه خطر و احتمال سکته مغزي و قلبي قرار مي‌گيرد.
    سيستم گردش خون افراد منزوي ضعيف است و اين وضعيت، عملکرد قلب را دشوار مي‌سازد. شيوع مشکلات قلبي و عروقي در اين گروه بيش از ساير افراد گزارش شده است.
    تنهايي و ضعف سيستم ايمني
    محققان تغييراتي در برخي از ژن‌هاي سيستم ايمني افراد تنها مشاهده کرده‌اند. برخي از ژن‌هاي کليدي و مهم که در واکنش‌هاي ضد ويروسي و توليد آنتي بادي نقش دارند، در بدن اين افراد دچار تغييراتي مي‌شوند که باعث تضعيف عملکرد سيستم ايمني در مقابل حملات ويروسي خواهد شد.
    تنهايي و مشکلات خواب
    ديگر يافته‌هاي اين پژوهش حاکيست: سيستم ايمني بايد بين حملات ويروسي و تهاجم باکتريايي يکي را انتخاب کند. در بدن افراد منزوي که جهان را مانند يک مکان تهديدآميز مي‌بينند، ‌سيستم ايمني به جاي تمرکز بر تهديدات ويروسي،‌ حملات باکتريايي را انتخاب مي‌کند. در اين حالت بدن بدون حفاظت ضد ويروسي و توليد آنتي‌بادي مستعد ابتلا به بيماري‌هاي ويروسي مي‌شود و در نتيجه توانايي براي مقابله با بيماري‌هايي از جمله سرطان به پايين‌ترين حد خود مي‌رسد.
    افراد منزوي و تنها از خطر بالاي ابتلا به سرطان و بيماري‌هاي ويروسي برخوردار هستند.
    تنهايي و مشکلات خواب
    نتايج پژوهش ياد شده نشان مي‌دهد: کيفيت خواب در افراد تنها، تنزل پيدا کرده و بر سلامت جسمي و روحي آنها اثر منفي مي‌گذارد؛ فرد در طول شب بارها از خواب بيدار مي‌شود و طول زمان واقعي خواب بسيار کم است.
    تنهايي و ديد منفي نسبت به اجتماع
    يافته‌ها حاکي از آن است که ميزان واکنش شديد به رفتارهاي منفي ديگران در افراد منزوي بيشتر از سايرين است. از نظر افراد تنها، دنيا جاي امني نيست و اين حس را به ديگران نيز القا مي‌کنند. افراد تنها غمگين هستند و باعث ايجاد ناراحتي، سرخوردگي، ناامني جسمي و روحي در ديگران مي‌شوند.
    رهايي از تنهايي
    براي متوقف كردن احساس تنهايي، اول بايد بپذيريم كه احساس تنهايي مي‌كنيم. گاهي اوقات پذيرفتن آن كاري مشكل است .سپس بايد احساس تنهايي را به شيوه‌اي ابراز داريم. مي‌توانيم آن را در دفترچه يادداشت روزانه بنويسيم، يا از طريق نوشتن يك نامه تخيلي به يك دوست يا فاميل ابراز داريم، از طريق كشيدن و رنگ كردن يك تصوير، دعا و نيايش با خداوند يا انجام هر كار ديگري كه باعث ابراز احساسات دروني‌مان گردد(شامل صحبت با ديگران) نيز مي‌توانيم احساس تنهايي‌مان را بيان داريم.
    بيان اين احساسات ممكن است به كشف اين نكته منجر شود كه ما چيزهاي زيادي را احساس مي‌كنيم كه با حساس تنهايي‌مان مرتبط هستند، از قبيل غمگيني، خشم و ناكامي. ممكن است قادر به شناسايي نواحي باشيم كه اين احساسات از آنجاها مي‌آيند‌، يعني متوجه شويم كه چگونه با زندگي ما ارتباط يافته‌اند. به موازات توانايي‌مان در ديدن اين ارتباط، توانايي‌مان در تغيير آنها نيز افزايش مي‌يابد.
    به طور کلي به نظر مي رسد، آموزش مهارت‌هاي اجتماعي براي ايجاد نگرش مثبت نسبت به اجتماع و جمع کردن افراد دور هم براي گذراندن اوقات فراغت در محيطي شاد، بهترين راه کمک به افراد منزوي و تنهاست.
    منابع: همشهري آنلاين، مجله بهداشت روان همراه با تغييرات و اضافات

برچسب ها

ارسال دیدگاه